W przypadku podrodzaju Pteromischun opisanego przez Simona Mayo, ogonki liściowe okalają łodygę mniej więcej do połowy rośliny. Ponadto pomiędzy kolejnymi kwiatostanami powstaje do pięciu liści. W przypadku podrodzaju Meconostigma łodyga dojrzałych oraz kwitnących roślin złożona jest z szeregu krótkich oraz sympodialnych segmentów. Każdy segment posiada pojedynczy katafil, liść właściwy oraz kwiatostan w ilości od jednego do dziesięciu. Kwiatostan powstaje w pachwinie liścia. Natomiast ogonki liściowe u roślin dorosłych tego podrodzaju posiadają krótką oraz niepozorną pochwę. Pochwa ta nie otacza łodygi, ale okala ją u podstawy. W przypadku młodych roślin pochwa może okalać łodygę całkowicie. Kwiatostany z kolei wyrastają razem z każdym nowym liściem. W przypadku tego podrodzaju wracając do tematu łodygi, można powiedzieć, że jest ona zazwyczaj drzewiasta, a ponadto posiada wyraźne blizny liściowe. Między ogonkami liściowymi znajdują się tutaj łuski. Łuski te utrzymującymi się wokół górnego brzegu blizny. Z kolei kwiaty męskie są wydłużone oraz do dziesięciu razy dłuższe niż szersze. Odcinek prątniczek, który oddziela na kolbie strefę kwiatów żeńskich od kwiatów męskich jest równy z odcinkami kwiatów bądź też dłuższy od odcinków kwiatów płodnych. W przypadku podrodzaju Philodendron łodyga jest zazwyczaj pnąca. Rzadko występuje w postaci drzewiastej. Ponadto łodyga ta może być gruba lub smukła. Między ogonkami liściowymi nie znajdują się łuski, jak to w przypadku poprzednio opisanego podrodzaju.
Cechy kultywatora
Cechy kultywatora, takie jak walory estetyczne, uzyskuje się w wyniku zabiegów hodowlanych, jak na przykład selekcji, krzyżowania, poliploidyzacji, czy też działania mutagenów. Kultywary także często są odnajdywane po prostu w naturze lub w uprawie. Filodendron ma również inne zastosowania niż jako roślina ozdobna. Na przykład w Amazonii korzenie powietrzne takich gatunków, jak Philodendron cuneatum oraz Philodendron megalophyllum używa się jako liny. Ponadto również w Amazonii korzenie powietrzne gatunku Philodendron solimoesense wykorzystuje się miedzy innymi do produkcji następujących ważnych rzeczy: koszy, toreb oraz mebli. Jeśli chodzi o uprawę, to filodendron wymaga kilku ważnych podstawowych rzeczy. Po pierwsze roślina ta wymaga wysokiej wilgotności powietrza. Z tego właśnie względu filodendrony najlepiej rosną w warunkach szklarniowych. Potrzebują środowiska osłoniętego oraz zacienionego. Najlepsza temperatura dla rozwoju filodendronów znajduje się w zakresie od 20 do 25 stopni Celcjusza. Filodendrony dobrze tolerują warunki panujące w mieszkaniach. W mieszkaniach filodendrony najlepiej rosną w tych pomieszczeniach, gdzie okna wychodzą...
Wymagania rozwojowe filodendrona
Filodendrony są roślinami, które w przypadku hodowli wymagają podłoża przepuszczalnego oraz próchniczego. Najlepszym podłożem dla filodendronów jest mieszanka wykonana z kompostu, torfu oraz piasku. Filodendrony ponadto należy regularnie, jak również obficie zraszać. Co więcej należy je także obficie podlewać oraz nawozić w okresie od wiosny do jesieni. Z kolei w okresie zimowym, filodendrony nie wymagają nawożenia ani zbyt obfitego podlewania. Nie wolno jednak dopuścić do wyschnięcia podłoża. Kiedy dojdzie do wyschnięcia podłoża, to liście filodendrona zaczną obumierać. Co więcej, raz do roku na wiosnę, filodendrona powinno się przesadzić do nowego podłoża. Jesli chcemy rozmnożyć naszą roślinkę, jaką jest filodendron, to należy pamiętać, żeby robić to z sadzonek. Sadzonki te ukorzeniają się w wodzie. Sadzonki powinno się zasadzać w okresie od końca lutego do końca marca. Aby to zrobić, należy pociąć na odcinki z jednym liściem pęd z korzeniami przybyszowymi. Odcinki te powinny być odcięte około pięciu centymetrów pod liściem oraz...
Choroby filodendrona
Filodendrony jak każde rośliny są również narażone na choroby oraz na szkodniki. Jedną z chorób filodendrona jest plamistość liści. Plamistość liści objawia się tym, że na brzegach blaszek liściowych pojawiają się przezroczyste plamy. Plamy te z czasem zmieniają kolor na czerwonawo-brązowy, a wokół nich pojawia się żółta obwódka. Chorobę tą, czyli plamistość liści wywołuje bakteria Xanthomonas campestris. Rozwojowi tej bakterii sprzyja zbyt nadmierne podlewanie. Te liście, które są zarażone, należy na bieżąco usuwać. Kolejną chorobą filodendrona jest mokra zgnilizna bakteryjna. Chorobę tą wywołuje bakteria Pectobacterium carotovorum subsp. carotovorum oraz Pectobacterium chrynsanthemi. Mokra zgnilizna bakteryjna objawia się występowaniem małych oraz bardzo ciemnozielonych plamek na liściach. Plamki te szybko rozszerzają się na ogonki liściowe. Liście, które zostały zarażone szybko gniją, wydzielając przy tym brzydki zapach. Chorobie tej ponadto sprzyja nadmierne podlewanie oraz zmaczanie części naziemnych roślin. Tak samo jak w przypadku poprzednio opisanej choroby, zarażone liście należy szybko usuwać. Ludzie hodując filodendrony...
Pielęgnacja filodendrona
Filodendron jest rośliną wrażliwą na duże spadki temperatury. Jeśli zdarzy się, że temperatura otoczenia spadnie do około 10 stopni Celcjusza, to na liściach pojawią się brązowe plamy. Plamy te pojawiają się pomiędzy użyłkowaniem blaszki liściowej. Z kolei w sytuacji przenawożenia filodendrona pojawiają się następujące objawy: końcówki skręcają się w dół, brzegi blaszki liściowej brązowieją, a korzenie obumierają. Jeśli pojawią się takie objawy to filodendrona należy natychmiast przesadzić do nowego podłoża. Do rodziny obrazkowatych, do której należy filodendron, należą również inne gatunki roślin. Do takich roślin należy na przykład Epipremnum złociste. Jest to gatunek wieloletnich oraz wiecznie zielonych pnączy. Roślina ta pochodzi z rodziny z Wysp Towarzystwa. Epipremnum złociste należy do popularnych pnących roślin pokojowych. Epipremnum złociste naturalnie występuje tylko i wyłącznie na wyspie wulkanicznej Moorea, która znajduje się w archipelagu Wysp Towarzystwa. Epipremnum złociste zostało introdukowane na całym świecie. Roślina ta, zatem występuje w Afryce, a w tym na Wybrzeżu...