Filodendrony

Liście filodendrona

Szerokość blaszek liściowych wynosi od jednego do 107 centymetrów. Co więcej, liście filodendrona mogą być między innymi: błyszczące, matowe lub welwetowe. Filodendrony są roślinami jednopiennymi. Tworzące od jednego do 26 kwiatostanów. Kwiatostany te są typu kolbiastego pseudancjum. Pseudancjum jest to kwiatostan, który przypomina wyglądem pojedynczy kwiat. Pojawia się to wówczas, kiedy poszczególne kwiaty, które wchodzą w skład kwiatostany są drobne, jak również rosną w skupieniu. Kwiatostany te mogą mieć następujące formy: formę główki, formę koszyczka lub formę cyjacjum. Ponadto w tym przypadku listki okrywy albo też kwiaty brzeżne obejmują cały kwiatostan, przez co tworzą odpowiednik korony. I właśnie za pojedyncze kwiaty można wziąć również kolbowate kwiatostany roślin z rodzaju obrazkowatych, czyli na przykład filodendrona. Kwiatostany filodendrona często są okryte efektowną pochwą. Szypułki filodendronów są zazwyczaj krótkie. Ich długość wynosi od 0,5 do 60 centymetrów. Szypułki te są zazwyczaj krótsze od kwiatostanów. Z kolei pochwy kwiatostanów mają długość od jednego do 32 centymetrów. Pochwy kwiatostanów składają się z dwóch podstawowych części. Są to następujące elementy: część dolna, która jest zwinięta, i która tworzy komorę oraz część górna o łódkowatym kształcie. Obie te części pochwy u niektórych gatunków filodendrona są oddzielone zwężeniem. Komora znajdująca się wewnątrz kwiatostanu może występować w następujących barwach: w kolorze zielonym, w kolorze białym, w kolorze żółtawym, w kolorze czerwonawym lub w kolorze ciemnopurpurowo-fioletowym.

Podobne

Cech fitochemiczne filodendronów
Wśród cech fitochemicznych filodendronów można wymienić wiele interesujących informacji. Filodendrony zawierają 0,7 procent szczawianu wapnia. Co więcej, filodendrony zawierają również 5-alkilo-rezorcynę oraz 5-alkenylo-rezorcynę, która działa uczulająco. W razie długotrwałego kontaktu wywołują choroby skóry u ludzi. Z kolei w przypadku spożycia rośliny, wywołuje ona silny ból oraz pieczenie jamy ustnej. Do innych objawów pojawiających się po zjedzeniu filodendrona możemy zaliczyć: ślinotok, obrzęk błon śluzowych, bóle brzucha, wymioty oraz biegunka. Filodendrony stanowią roślinę, która jest śmiertelnie trująca dla kotów. Powoduje ona u kotów w przypadku spożycia podrażnienia błon śluzowych, jak również powoduje zaburzenia funkcjonowania nerek. Liście filodendronów jednak spełniają także i te dobre funkcje. Służą one niektórym gatunkom nietoperzy do budowania kryjówek. Liście filodendrona chronią nietoperze przed upałem oraz deszczem. Systematyka filodendronów według Angiosperm Phylogeny Website przedstawia się następująco: monotypowe plemię Philodendreae, podrodzina Aroideae, rodzina obrazkowate oraz rząd żabieńcowce jednoliścienne. Pierwszy podział filodendronów został zaproponowany w 1832 roku. Zaproponował go Heinrich Wilhelm...

Systematyka filodenronów
Jednym z badaczy filodendronów był Adolf Engler, który to w 1899 roku opublikował w Botanische Jahrbucher für Systematik podział rodzaju filodendrona na dwa podrodzaje. Były to następujące rodzaje: Euphilodendron, który został podzielony dalej na dziewięć sekcji oraz Meconostigma. Natomiast w 1913 roku Kurt Krause opisał w Das Pflanzenreich 181 gatunków filodendronów. Podtrzymał on jednak podział filodendronów zaproponowany przez Englera, ale do podrodzaju Euphilodendron dodał jedną sekcję. I ten opracowany na przełomie XIX oraz XX wieku podział rodzaju filodendrona obowiązywał aż do czasu opublikowania wyników badań filogenetycznych oraz analiz fenetycznych przez Simona Mayo. Naukowiec ten opublikował swoje badania w kolejnych latach: w 1986 roku oraz w 1988 roku. Wyniki badań filogenetycznych oraz analiz fenetycznych Simona Mayo wykazały istnienie trzech odrębnych podrodzajów filodendronów. Te trzy rodzaje filodnedronów różniły się głównie morfologią oraz anatomią kwiatów. Opisał on następujące trzy rodzaje: Meconostigma, Pteromischum oraz Philodendron. Systematyka filodendronów według Simona Mayo przedstawia się następująco. W...

Systematyka według Simona Mayo
W przypadku podrodzaju Pteromischun opisanego przez Simona Mayo, ogonki liściowe okalają łodygę mniej więcej do połowy rośliny. Ponadto pomiędzy kolejnymi kwiatostanami powstaje do pięciu liści. W przypadku podrodzaju Meconostigma łodyga dojrzałych oraz kwitnących roślin złożona jest z szeregu krótkich oraz sympodialnych segmentów. Każdy segment posiada pojedynczy katafil, liść właściwy oraz kwiatostan w ilości od jednego do dziesięciu. Kwiatostan powstaje w pachwinie liścia. Natomiast ogonki liściowe u roślin dorosłych tego podrodzaju posiadają krótką oraz niepozorną pochwę. Pochwa ta nie otacza łodygi, ale okala ją u podstawy. W przypadku młodych roślin pochwa może okalać łodygę całkowicie. Kwiatostany z kolei wyrastają razem z każdym nowym liściem. W przypadku tego podrodzaju wracając do tematu łodygi, można powiedzieć, że jest ona zazwyczaj drzewiasta, a ponadto posiada wyraźne blizny liściowe. Między ogonkami liściowymi znajdują się tutaj łuski. Łuski te utrzymującymi się wokół górnego brzegu blizny. Z kolei kwiaty męskie są wydłużone oraz do dziesięciu razy dłuższe...

Kwiaty filodendrona
Kwiaty męskie w przypadku podrodzaju Pteromischun opisanego przez Simona Mayo są tylko od dwóch do trzykrotnie raza dłuższe niż szersze. Odcinek prątniczek, który oddziela na kolbie kwiaty męskie od kwiatów żeńskich jest o wiele krótszy niż fragmenty z kwiatami płodnymi. Podział filodendronów według Simona Mayo jest do tej pory aktualny. Wśród wybranych gatunków podrodzaju Pteromischum warto wymienić następujące gatunki filodendronów: Philodendron croatii, Philodendron guianense, Philodendron placidum, Philodendron seguine oraz Philodendron surinamense, czyli filodendron surinamski. Z kolei wśród filodendronów z podrodzaju Meconostigma warto wyróżnić następujące Philodendron bipinattifidum, czyli filodendron podwójniepierzasty, Philodendron dardanianum, Philodendron goeldii, Philodendron leal-costae oraz Philodendron xanadu. Natomiast wśród filodendronów z podrodzaju Philodendron można wymienić następujących przedsatwiceli: Philodendron elegans, czyli filodendron wytworny, Philodendron erubescens, czyli filodendron czerwieniejący, Philodendron pedatum, czyli filodendron postrzępiony, Philodendron sagittifolium, czyli filodendron strzałkolistny oraz Philodendron verrucosum, czyli filodendron brodawkowaty. Nazwa naukowa filodendrona pochodzi z greckiego języka. Z kolei, jeśli chodzi o synonimy dotyczące filodendrona, to...