Filodendrony

Cechy kultywatora

Cechy kultywatora, takie jak walory estetyczne, uzyskuje się w wyniku zabiegów hodowlanych, jak na przykład selekcji, krzyżowania, poliploidyzacji, czy też działania mutagenów. Kultywary także często są odnajdywane po prostu w naturze lub w uprawie. Filodendron ma również inne zastosowania niż jako roślina ozdobna. Na przykład w Amazonii korzenie powietrzne takich gatunków, jak Philodendron cuneatum oraz Philodendron megalophyllum używa się jako liny. Ponadto również w Amazonii korzenie powietrzne gatunku Philodendron solimoesense wykorzystuje się miedzy innymi do produkcji następujących ważnych rzeczy: koszy, toreb oraz mebli. Jeśli chodzi o uprawę, to filodendron wymaga kilku ważnych podstawowych rzeczy. Po pierwsze roślina ta wymaga wysokiej wilgotności powietrza. Z tego właśnie względu filodendrony najlepiej rosną w warunkach szklarniowych. Potrzebują środowiska osłoniętego oraz zacienionego. Najlepsza temperatura dla rozwoju filodendronów znajduje się w zakresie od 20 do 25 stopni Celcjusza. Filodendrony dobrze tolerują warunki panujące w mieszkaniach. W mieszkaniach filodendrony najlepiej rosną w tych pomieszczeniach, gdzie okna wychodzą na wschód lub na zachód. Jednakże rośliny te tolerują także pomieszczenia, których okna wychodzą na północ. Filodendrony nie lubią bezpośredniego nasłonecznienia. Kiedy są narażone właśnie na intensywne nasłonecznieni, to ich liście ulegają szybkiemu poparzeniu, jak również odkształcają się oraz matowieją.

Podobne

Choroby filodendrona
Filodendrony jak każde rośliny są również narażone na choroby oraz na szkodniki. Jedną z chorób filodendrona jest plamistość liści. Plamistość liści objawia się tym, że na brzegach blaszek liściowych pojawiają się przezroczyste plamy. Plamy te z czasem zmieniają kolor na czerwonawo-brązowy, a wokół nich pojawia się żółta obwódka. Chorobę tą, czyli plamistość liści wywołuje bakteria Xanthomonas campestris. Rozwojowi tej bakterii sprzyja zbyt nadmierne podlewanie. Te liście, które są zarażone, należy na bieżąco usuwać. Kolejną chorobą filodendrona jest mokra zgnilizna bakteryjna. Chorobę tą wywołuje bakteria Pectobacterium carotovorum subsp. carotovorum oraz Pectobacterium chrynsanthemi. Mokra zgnilizna bakteryjna objawia się występowaniem małych oraz bardzo ciemnozielonych plamek na liściach. Plamki te szybko rozszerzają się na ogonki liściowe. Liście, które zostały zarażone szybko gniją, wydzielając przy tym brzydki zapach. Chorobie tej ponadto sprzyja nadmierne podlewanie oraz zmaczanie części naziemnych roślin. Tak samo jak w przypadku poprzednio opisanej choroby, zarażone liście należy szybko usuwać. Ludzie hodując filodendrony...

Pielęgnacja filodendrona
Filodendron jest rośliną wrażliwą na duże spadki temperatury. Jeśli zdarzy się, że temperatura otoczenia spadnie do około 10 stopni Celcjusza, to na liściach pojawią się brązowe plamy. Plamy te pojawiają się pomiędzy użyłkowaniem blaszki liściowej. Z kolei w sytuacji przenawożenia filodendrona pojawiają się następujące objawy: końcówki skręcają się w dół, brzegi blaszki liściowej brązowieją, a korzenie obumierają. Jeśli pojawią się takie objawy to filodendrona należy natychmiast przesadzić do nowego podłoża. Do rodziny obrazkowatych, do której należy filodendron, należą również inne gatunki roślin. Do takich roślin należy na przykład Epipremnum złociste. Jest to gatunek wieloletnich oraz wiecznie zielonych pnączy. Roślina ta pochodzi z rodziny z Wysp Towarzystwa. Epipremnum złociste należy do popularnych pnących roślin pokojowych. Epipremnum złociste naturalnie występuje tylko i wyłącznie na wyspie wulkanicznej Moorea, która znajduje się w archipelagu Wysp Towarzystwa. Epipremnum złociste zostało introdukowane na całym świecie. Roślina ta, zatem występuje w Afryce, a w tym na Wybrzeżu...

Epipremnum złociste
Epipremnum złociste posiada pnącze, które przyczepia się do drzew. Pnącze to przyczepia się do drzew za pomocą korzeni przybyszowych. W naturalnym środowisku osiąga długość do 16 metrów. Pędy Epipremnum złocistego są silne oraz lekko żebrowane. Pędy rośliny, która jest uprawiana w mieszkaniach może osiągnąć długość do pięciu metrów, a nawet więcej. W ciągu roku w warunkach domowych pędy Epipremnum złocistego przyrastają od 30 do 45 centymetrów. Ulistnienie Epipremnum złocistego jest skrętoległe. Liście Epipremnum złocistego mogą być następujące: pojedyncze, całobrzegie, długoogonkowe, jajowate, jajowato-lancetowate, ostro zakończone, sercowate u nasady, silnie błyszczące, zielone, charakterystycznie plamiste lub smugowane żółtymi, czy też z jasnozielonymi plamami. Z kolei u niektórych odmian liście są całkowicie jasne albo żółtawozielone. W nasadach liści znajdują się resztki pochwy liściowej. Należy tutaj wspomnieć, ze to właśnie liście są głównymi walorami ozdobnymi Epipremnum złocistego. Kwiaty z kolei są zebrane w kolby o długości do siedemnastu centymetrów oraz o grubości do trzech centymetrów....

Odmiany Epipremnum złocistego
Epipremnum złocisty jest znany w dwóch odmianach. Są to następujące odmiany: Lemon o żółtozielonych liściach bez wybarwień oraz Neon o jednolicie żółtych liściach. Epipremnum złocisty jest rośliną łatwą w uprawie. Podczas utrzymywania prawidłowej pielęgnacji Epipremnum złocisty może rosnąć w mieszkaniu nawet dziesięć lat, jak nie dłużej. Temperatura pokojowa jest idealna dla Epipremnum złocistego. Epipremnum złociste może rosnąć w półcieniu. Jednak przy dobrym oświetleniu liście Epipremnum złocistego ładniej się wybarwiają. Epipremnum złocisty nie lubi nadmiaru wody. Nadmiar wody w przypadku tej rośliny powoduje pojawianie się plam na liściach w kolorze brązowym. Ponadto częstą przyczyną obumierania rośliny jest nadmierne podlewanie. Epipremnum złociste jest pnaczem, dlatego też roślina ta musi być prowadzona przy podporach. Może to być na przykład pionowy słupek lub poziomo rozpięta żyłka. Epipremnum złociste czyje się dobrze w zwykłym podłożu, czyli w zwykłej ziemi do roślin doniczkowych. Epipremnum złociste ponadto nie lubi częstego przesadzania. Epipremnum złociste poza tym nadaje...